Over ons

Tegenwoordig staat Dionne vooral bekend als bruggenbouwer.. Op haar eigenzinnige en speelse manier weet ze als geen ander mensen dichter bij elkaar te brengen. Tijdens haar Master Bedrijfskunde richtte ze haar eigen organisatie op (Hi5), wat nu beter bekend staat als IZI Solutions. Bij IZI Solutions is ze werkzaam als (onderzoeks)expert, consultant, trainer en coach op het gebied van maatschappelijke vraagstukken, diversiteit & inclusie en community building. Naast haar werkzaamheden bij IZI Solutions is ze bestuurslid bij Museumnacht waar Amsterdamse musea geconnect worden met een jong publiek.

Momenteel rondt ze de specialisatie Brein & Cognitie af. Ze is werkzaam als fractiemedewerker bij GroenLinks Amsterdam. Van 2014-2015 was ze voorzitter van het studentenplatform Amsterdam United aan de UvA. Nu dient ze als adviseur. AU is een platform van studenten die (super)diversiteit in de breedste zin van het woord willen bevorderen. Al Mourabit was bestuurslid van de Marokkaanse Vrouwen Vereniging Nederland. Nu voorzitter van iLandart; een organisatie ter bevordering van kunstzinnige educatie onder kansarme kinderen in Amsterdam. Daarnaast is zij mederedacteur bij non-profit organisatie Felix en Sofie: maandelijkse debatavonden over uiteenlopende filosofische thema’s. Verder is ze jurylid van de tweejaarlijkse Hypatia-prijs; een speciale prijs voor het beste filosofieboek van een vrouw. Khadija maakte onlangs de documentaire Le Voyage de Khadija die zowel in Nederland als in de Rif in Marokko is opgenomen. Rode draad in de documentaire is het leven van Khadija zelf als kind van migrantenouders. De documentaire won de prijs voor de beste montage in Tanger en de publieksprijs bij het 11° Festival International du Film de Femmes de Salé in Marokko. Daarnaast sleepte de documentaire nog een viertal internationale prijzen binnen.

Zij gebruikt naast haar lezingen ook privilegetrainingen die intersectioneel zijn met het accent op wit privilege. Zo heeft zij mede de privilegetraining in elkaar gezet voor de documentaire van Sunny Bergman Wit is ook een kleur. Daarnaast is zij voorzitter van de Ambassade van Vrede Zuidoost waar zij dialoogavonden organiseert om mensen nader tot elkaar te brengen en aandacht te vragen voor bepaalde onderwerpen. Tevens heeft zij mede de petitie voor de huldiging van de Oranjeleeuwinnen in het leven geroepen. Zij stelt aan de kaak colorisme en huidbleken door zelfliefde te propageren en de risico’s bekend te maken via haar campagne op facebook genaamd Beauty Equality en geeft lezingen over culturele kaping. Haar ultieme doel is bruggen bouwen vanuit humanisering en realisme.

Daarnaast is Dyonna ook gastcurator van de Reinwardt Academie Erfgoedarena, programmamaakster voor Caribbean Ties NL in het Museon en werkte ze als adviseur erfgoedzorg bij het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland. De afstudeerscriptie van Dyonna genaamd: ‘De spiegel van een natie: een onderzoek naar de representatie van identiteit in de musea van Curaçao’ werd genomineerd door de International Counsil of Museums Scriptie prijs. Als één van de pioniers op het gebied van meerstemmigheid en met de onderzoeksresultaten uit haar scriptie, maakt het haar bekwaam om maatschappijkritische issues te definiëren en dit op een empathische manier te vertalen naar een groter publiek. Door haar passie voor cultureel erfgoed verbindt Dyonna haar expertise met ontwikkelingen en levenslessen, waarbij inspiratie de kern is.

Daarnaast is ze als Mindfulness trainer gelieerd aan de internationale Academie Mindfulness Teaching (AMT) en eigenaar van Mindful Class. ‘Tijdens mijn eigen schoolloopbaan kwam ik docenten tegen die mij niet zagen staan of niet in mij geloofden. Dit was erg pijnlijk en tegelijkertijd ook leerzaam. Ik wist al vroeg dat ik later juf wilde worden, om een positieve bijdrage te leveren aan dit probleem. Daarom richtte ik www.mindfulclass.nl. op. De kinderen zijn immers de toekomst.’ Fatima is actief in Wit aan Zet, de actiegroep van Jerry Afriyie en Sunny Bergman die een manifest presenteerde voor onderwijskansen en tegen discriminatie. Daarnaast figureerde ze in de veelbesproken documentaire van Sunny Bergman Wit is ook een kleur.

Zij heeft een breed en divers netwerk. Heeft goede contacten, grote kennis en affiniteit met de ‘grassroots’. Zij is goed ingevoerd in wat men het migrantendossier noemt. Zij is geboren op Curaçao, en heeft afwisselend gewoond en gewerkt op Curaçao, Sint Maarten, Suriname en Nederland. Zelf zegt zij dat ze gevormd is door de 30 mei beweging van 1969 op Curaçao, die opkwam voor sociale gelijkheid. Momenteel werkt ze als freelance projectleider bij Imagine IC – een mix van archief, museum en debatcentrum – in Amsterdam Zuidoost.
www.jessicadikmoet.nl

Sinds 2017 is zij werkzaam bij het Nationaal instituut Nederlands slavernijverleden en erfenis (NiNsee) als coördinator Educatie. Hier voert zij verschillende projecten uit met als doel het Nederlands trans-Atlantisch slavernijverleden onder de aandacht te brengen middels educatie en onderwijs.

Samen met een team aan creatives en kunstenaars presenteert hij barbershops als plekken voor social action. Kofi ontwikkelde dit als onderdeel van zijn residency bij eigentijdskunstplatform Derde Wal om het vervolgens te exposeren tijdens het Chale Wote kunstfestival in Ghana. In samenwerking met het Van Abbemuseum maakt hij de podcast Project Wiaspora. Ook werkt hij samen met het Bijlmer Parktheater. Op sociale media is hij zichtbaar en uitgesproken over de thema’s uit zijn werk en deelt hij zijn tekeningen en schilderijen, kennis en ervaringen veelvuldig met zijn volgers. http://www.richardkofi.com

Uit deze ervaring vloeide diens afstudeeronderzoek voort getiteld: Rethinking Whiteness: How White Self-Proclaimed Non- or Anti-Racist Students Unconsciously Reinforce Racism. Tijdens haar tweede master focuste die zich op seksueel misbruik vanuit intersectioneel perspectief met als eindresultaat haar tweede afstudeeronderzoek genaamd: The Matter of Woman-to-Woman Sexual Violation: How its Affect Makes Difference. (Foto door Fardau van der Meulen)

Voor opinieblad Parbode heeft hij ruim vier jaar de maandelijkse rubriek ‘Surinaamse kunstschatten’ geschreven. In 2014 bundelde hij deze artikelen in het boek ’50 Surinaamse Kunstschatten’. Dit educatieve boek is geschreven vanuit een cultureel divers perspectief, waarin verbanden worden gelegd met de hedendaagse popcultuur en de Westerse en niet Westerse Kunstgeschiedenis. Zowel in Nederland als in Suriname heeft Krieger enkele tentoonstellingen samengesteld onder andere voor CBK (Amsterdam Oost en Zuid-Oost) en de Readytex Art Gallery (Paramaribo). Momenteel is Bart Krieger een van de gastconservatoren van de tentoonstellingen van het Stedelijk Museum over Surinaamse Kunst die in het najaar van 2020 zal plaatsvinden.
https://surinaamsekunstschatten.nl

Sinds 1994 heeft hij in verschillende schrijversteams gewerkt voor NijghVersluys en EIW voor het ontwikkelen van lesmateriaal. Vanaf 1997 was hij vrijwilliger bij het Landelijke Bureau antiracisme (LBR & ARIC). Vanaf 2000 heeft Luckhardt op Bonaire gewerkt als docent Geschiedenis- en Maatschappijleer op de Scholengemeenschap Bonaire. Ook richtte hij de Caribische jongeren vrijwilligersgroep op die tot op de dag van vandaag archeologische veldonderzoek doet op de eilanden in samenwerking met archeoloog Jay Haviser. Ook werkte hij samen met auteur Boi Antion om het eerste en enige geschiedenisboek over Bonaire te publiceren in 2012. Voor de Papiamentstalige-krant van Antion (EXTRA) en het Antilliaans Dagblad schrijft hij vanaf 2013 meer dan maandelijks artikelen over de Caribische geschiedenis en bijzondere Caribische gebeurtenissen in Nederland. Vanaf zijn terugkomst in Amsterdam is hij jarenlang verbonden geweest aan de educatie afdeling van het NiNsee. Momenteel werk hij mee aan het NiNsee-onderzoeksrapport naar het parlementaire debat over de afschaffing van de slavernij (1833-1863), onder leiding van Dr.Kwame Nimako dat medio 2020 zal verschijnen.

Nawal is maatschappelijk actief op gebied van antiracisme, islamofobie en feminisme. In die hoedanigheid is medeoprichter van S.P.E.A.K, een collectief tegen racisme, islamofobie en genderongelijkheid. Nawal is verder strategisch adviseur bij Bureau Clara Wichman en bestuurslid bij DeGoedeZaahttps://surinaamsekunstschatten.nl

Enkele van de historisch inhoudelijke specialisaties van Daniël Metz zijn het Nederlandse koloniale verleden en de Nederlandse herdenkingscultuur. In 1998 heeft hij stage gelopen bij Stichting Gebouwd Erfgoed Suriname in Paramaribo. Aansluitend heeft hij enkele jaren gewerkt bij het interculturele Cosmic Theater in Amsterdam. In 2002 is hij bij de vakgroep Culturele Studies aan de UvA afgestuurd op een analyse van de oprichtingsprocedure rond het Nederlandse slavernijmonument. Daniël Metz heeft gewerkt bij het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis, het Joods Historisch Museum en bij het Stadsarchief Amsterdam. Sinds 2010 is hij zelfstandig ondernemer met vele projecten en publicaties op zijn naam.
Zie voor meer informatie: www.beltsazar.nl en www.museumzondermuren.com

De vrijheid die ik hier heb om te doen wat ik leuk vind. Musea bezoeken, reizen, met mijn dochter op pad, fietsen, dansen, eten maar ook heerlijk hangen op mijn bank, boeken lezen, tekenen en niksen.
Als docent geschiedenis komt er van niksen niet veel terecht 😉 Met mijn vak hoop ik de leerlingen een visie mee te geven op het leven en hun eigen leven. En hopelijk daarmee begrip te krijgen voor de ander. Naast mijn werk als docent werk ik vrijwillig bij Stichting Zieraad. Ik werk mee aan prachtige projecten zoals Ancestors Unknown en ik ontwikkelde educatief materiaal voor de tijdelijke expositie Bewogen beeld, op zoek naar Johan Maurits, van het Mauritshuis. Verder zit ik in het bestuur van Operatie Periscoop en werk ik met hun aan een reeks korte evenementen genaamd ongehoorde verhalen van het Alf laila Walaila in Podium Mozaïek. Tenslotte zit ik in een docententeam van de Anne Frankstichting, Samen werken wij aan nieuwe projecten. (Dit is het! In het kort mijn dagelijks leven :-).’)zou ik skippen

Daarnaast publiceerde hij ook boeken over videokunst, over Afrikaans-Amerikaanse kunst en over kunstenaarsboeken. Hij verzorgde de redactie van monografieën over de kunstenaars Marcel Pinas, Tirzo Martha, René Tosari en Remy Jungerman. Hij is de oprichter en eindredacteur van het online magazine www.africanah.org, een platform voor hedendaagse Afrikaanse kunst, Afrikaans-Amerikaanse kunst en Caribische kunst. Hij woont en werk in Amsterdam en Brooklyn.Zie voor meer informatie: www.beltsazar.nl en www.museumzondermuren.com

Daarna werkte Carolien van 2001-2004 bij the Institute of Education, University of London als Universitair Docent, en werd in 2004 Universitair Hoofddocent in Leiden bij de afdeling kinder- en jeugdpsychologie. Van 2010-2020 was zij Bijzonder Hoogleraar, op een leerstoel gevestigd door de Nederlandse Stichting voor het Dove en Slechthorende Kind. Sinds 2015 is zij Honorary Professor bij UCL University of London; en sinds 2020 ook hoogleraar Social Interaction Technology aan de Universiteit Twente. Carolien is Principal Investigator (PI) van de research unit “Focus on Emotions”. Het onderzoek in deze research unit richt zich op de functie van emoties en het proces van emotie socialisatie binnen de sociale context of cultuur waarin deze plaatsvindt, alsook (via internationaal onderzoek) op de functie van emoties in verschillende culturen bij kinderen en jongeren. Hierbij ligt de nadruk op sociale inclusie, zodat alle kinderen en jongeren zich welkom voelen, gelijkwaardig kunnen deelnemen aan vrije tijdsbesteding in sociaal verband en zich zo optimaal mogelijk kunnen ontwikkelen. Zie www.focusonemotions.nl

Voor nu en de generaties na ons…’ Ze is moderator, radio/programmamaker, storyteller en betrokken bij verschillende Molukse initiatieven. Daarnaast is Siahaya werkzaam als HR professional. Haar expertise ligt op het terrein van Talentmanagement, Cultuurverandering, Diversiteit en Persoonlijk Leiderschap.

Tijdens en na zijn studies heeft hij voor verschillende musea in binnen- en buitenland gewerkt. Bij het Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen (M HKA) was hij verantwoordelijk voor rondleidingen, educatieve programma’s en schreef hij de zaalteksten. Later, toen hij weer terug naar Amsterdam kwam, werkte hij o.a. voor het Van Gogh Museum en Amsterdam Museum. Tot eind 2018 werkte hij als Hoofd Educatie bij Foam. Voor het Indisch Herinneringscentrum in Den Haag coördineerde hij het project Huizen van Aankomst, een landelijk project over de aankomst en opvang van verschillende groepen die tussen 1945 en 1968 uit voormalig Nederlands-Indië en Indonesië in Nederland terecht kwamen. Helaas is het project door de coronacrisis geannuleerd. Binnenkort begint hij aan een nieuwe opdracht voor de afdeling Diversiteit bij de Gemeente Amsterdam, waar hij als projectcoördinator aan de slag gaat voor Amsterdam Migratiestad. Ook werkt hij samen met zijn broer, kunstenaar en illustrator Sidney Waerts, aan een jeugdboek over hun Indische oma. Verder modereert hij debatten en geeft lezingen over kolonialisme en representatie binnen kunst– en erfgoedinstellingen.